diNGin PaRk

transfüzyon ayaaa

2009-09-22T01:58:00.000-07:00

geçende okuduğum bir haberde; Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde siroz tedavisi gören bi hastanın yemek borusundaki varislerin şiddetli kanamaya yol açmasının akabinde 93 ünite kan verilerek kurtarıldığını duyduğumda şoke oldum. Ankara’daki barajların doluluk oranlarının 93 üniteye yaklaşamayacak olması gerçeğini düşünürsek, bu bence devasa bi sayı. hastaya geçmiş olsun dileklerimi ve operasyonu yapan ekibe tebriklerimi iletirken bu konuya dalga geçme amaçlı değinmediğimi de belirtmek isterim tabi. ( geçende diyorum ama üstünden resmen bir sene geçmiş hea .Ss )

http://www.haberler.com/kendi-kanlarindan-93-unite-verdiler-haberi/

aynısının bi farklısı - (kaçıncı oldu bilmiyorum ama 2 diyelim .))

2009-09-22T01:46:00.000-07:00

melek baykal adnan polat benzerliği.. son zamanların en dikkatimi çeken benzerliği..

SAYI - 2

2009-01-29T14:47:00.000-08:00

* metal, ametal, soygaz üçlüsünden metal bizdendir. sevilen bi müzik türü olmasının dışında günlük hayatımızın içine işlemiştir, içimizden biridir. çünkü metal daha samimidir. hatta metallerin içinde bi tanesi vardır ki o en samimidir; demir. sürekli dilimizdedir. demir aşağı demir yukarıdır. demir diye isim bile koyarız çocuklarımıza, sert bir cisim gördük mü hemen demir deriz ona. zamanında bu işlerle uğraşanlar da metalleri o kadar sevmişlerdir ki periyodik cetvel yapıp, satır başlarına hep metalleri koymuşlardır, “metaller” ve “metal olmayanlar” diye ayırmışlardır elementleri.metal olmayan demişken, bir de soygazlar vardır.küçük, şirin bir grupturlar.kendi halinde,sakin, gençlerin cool diye tabir ettikleri tiplerdir.bu sebepten hep diğer elementlerden dışlanmışlardır, satır sonlarında yer bulabilmişlerdir. ama biz hep itilip kakılanın, dışlananın yanında olduğumuzdan, soygazlara karşı bir sempatimiz vardır, bizden gibidirler.ama hiç bir zaman metaller kadar bizden olamamışlardır. çocuğumuzun adını helyum koymayız mesela. bu üçlünün içinde en bizden olmayan ametallerdir.tarif edilemez bir soğuklukları, samimiyetsizlikleri vardır. avatar çizgi dizisindeki ateş ulusu gibidirler.çoğunluk olabilmek için periyodik cetvelde üç tane 8B grubu koydurmuş, sağlayabildikleri kadar çıkar sağlamaya çalışan fırsatçılardır. en ufak bir menfaat için arkadaşlarını hemen satmaktan asla beis görmezler.o kadar bizden değillerdir ki, adlarını dahi hatırlamakta güçlük çekeriz. bulmacalarda boş kalan kısımlar hep ametallerin soruldukları kısımlardır. ametaller çok pistir, samimiyetsizdir, bizden değildir.
* geçen sayıdan bu sayıya çok değiştim ben sayın okur, çook. banyoda aklıma gelen bir fikri hayata geçirebildim. valla. hatta bu sayıdaki karikatürlerden biri bu şekilde oluştu. işte bu duygu süper bir duygu bence, şu anda dünyanın en mutlu insanları listesinde zirveyi paylaşan isimlerden olabilirim.
* müzik kanallarındaki top10’larda ikinci olup da zirveyi paylaştığı iddia edilen insan bence kanal tarafından zorla tırtlaştırılan insandır.
* dün gece hiç tanımadığı bir erkeğe sırf bana benziyor diye usulca sokulup merhaba diyen birinden çok pis huylanırım. mümkünse kendisiyle işim olmaz, oldurmamaya çalışırım. kaçarak uzaklaşırım o insandan.
* derste söz almak için elini kaldırıp, başkasına söz verilince eli havada kalan insan bence hayatındaki en kötü anlardan birini yaşayan insandır. önce bir telaşlanıp, sonra büyük ihtimalle en samimi hallerinde yakalanıyor insanlar böyle durumlarda. gerçek karakterlerini, takıntılarını dışa vuruyorlar. hatta geçen gün gözlemledim, çok ilginç tepkiler veriliyor böyle anlarda. valla. mesela genel tavır; elin hemen saça götürülmesinin akabinde sanki o el söz almak için değil de saçı kaşımak için kalkmış gibi davranmak. onun dışında bazı öğrenciler - kendi tabirimle azimliler-; kesinlikle elini indirmiyorlar. hoca bu azmi görüp söz vermese ders bitene kadar o el havada kalacak mı diye düşünmekten kendimi alamıyorum. diğer bir grup da utangaçlar diyebileceğimiz, kimseye görünmeden yada etrafına hiç dönmeyip görülse bile görüldüğünü kendine hissettirmemeye çalışarak yavaşça elini indiren insanlar topluluğu. tabi bunların dışında hemen diğer kolunu da kaldırıp “ben aslında esniyordum” havası verenler var ki, bence inanılmaz yaratıcı insanlar kendileri. son olarak tıp fakültesinde hiç rastlamadığım ama var olduğunu bildiğim, olayı gayet normal karşılayıp düzgün bir şekilde elini indiren, takıntı nedir bilmez insanlar grubu. işte bu gruptaki insan, hayattan en çok zevk alan insandır bence.
* herhangi bir konsolda futbol oyunu oynarken top barcelona’lı puyol’a gelince yapılan “pu yol nereyedur uşağum?” esprisi mümkünse yasaklansın ve bugünden başlayarak da azalarak bitsin.
* kalabalıkta dar kotun cebinden kalas gibi telefonu çalıp, zerre kadar hissettirtmeyen insan, o telefonu son pikseline kadar hakedecek bir çalışmaya sahip gibi sanki.
* bilgisayarlarda belgelerim klasörünün içinde bulunan alınan dosyalarım klasörüne ne zaman girsem oradaki dosyaların bana alındıklarını, küstüklerini hissederim , hüzün doludurlar.
* testere 5’i izlemeden önce, 1-2-3-4’ü tekrar etmenin büyük faydası olduğunu açıkçası yanlışlıkla öğrendim ama buradan sizlerle paylaşmam gereğini hissettim. sonra testere 5 kötüydü vb. tepkiler duyuyorum etraftan. hiç de bile. elimde 4 yoktu, ben de 1-2-3’ü tekrar edip gittim sinemaya ve çıkmış sahnelerin hiç birini kaçırmadım. valla. çıkmış sahnelerden çok çıkıyor haberiniz olsun.
* bu arada testerenin eşi kendisine kalan kutuyu açmadı ya, izleyenler bilir. bence büyük açacak o kutuda söylemedi demeyin sonra. inanılmaz büyük hissediyorum. kesin 500 bin, kesin.
* bir sayının, aynı zamanda bir şarjın daha sonuna geldiğim şu dakikalarda şairane bir veda düşünüyordum ama yazamadığımı farkedip olmayınca da olmuyormuş diyerek hemen vazgeçtim. bu arada şarja şarz diyenler de biraz tırttır.

SAYI - 1

2009-01-29T14:39:00.000-08:00

*batman, superman, he-man üçlüsünden batman bizden değildir.zaten robini arka plana iterek hep kendisini sevdirmeye çalışırken, bizim hep ezilenin yanında olduğumuz gerçeğini görememiştir.süper özellikleri olan bi süper kahraman da değildir zaten.gayet normal sen ben gibi bi adamdır ama bi maske bi pelerinle süper kahraman olduğunu sanır.hiç samimi değildir. izleyiciyle arasında hep bi mesafe vardır.karanlıklarda saklanan bi adamdır.belli ki o da bizden olmayı istemez.ama superman öyle değildir.daha samimi daha bizdendir batman’e göre.ama tam olarak bizden olamamıştır da bi yandan.her ne kadar kendini batman gibi saklamasa, günlük işlerin peşinden bizden biri gibi koşsa da o ayrıdır.dünyadan değildir o, kripton gezegeninden gelmiştir.zaten bizden olmadığı uçarken onu kimsenin tanıyamamasından bellidir. “bu bi uçak” “hayır, bu bi jet” gibi sözler sıkça duyulur insanların ağzından.ama yine de batman gibi karanlık değildir daha bizdendir.kim ne derse desin bu üçlünün içinde en bizden olanı he-man’dir.esaslı adamdır he-man.kendi gölgelerin gücü adına gelişirken arkadaşı ve yardımcısı titrek’i unutmaz.vefalıdır.zaten adından da bellidir he-man’ in bizden olduğu; erkek-adamdır.delikanlıdır.her bölümün sonunda çocuklara ders verir.içimize işlemiştir he-man, sıcakkanlıdır.diğerleri gibi sinemaya da bulaşmamıştır, gönlümüzdeki yerini korumuştur.he-man bizdendir, canımızın içidir.

*”her eve lazım” lafı en kıl laflar arasında üst sıralardadır. çok genellemeci çok ukala çok pis bi laftır.ne zaman bu lafı duysam bahsedilen şeyin benim evime lazım olmadığı konusunda kendimi ikna etmeye çalışırım.hiç sevmem herkesin aynı olmasını.benim evime lazım değil o, her eve lazım diye tabir edilen bi şeyi istemiyorum evimde, gitsin.

*hayatımda en kıl olduğum bir şey tuvalette ve banyoda aklıma gelen muhteşem fikirleri unutmaktır. fikir aklıma geldiğinde öyle bi mutlu olurum ki, çünkü belki de dünyanın akışını değiştircek bi projedir kafamdaki. ama bu projenin üstüne daha iyisini düşünmeye çalışırken kafam öyle bi bulanır ki elimdekini de unuturum sonra. hep bu aç gözlülük, elindekiyle yetinmemezlik yüzündendir. çıktığımda kafamda sadece “ulan ne düşünmüştüm ben?” sorusu vardır.işte bu soruyla başbaşa kaldığım an, hayatımın en tırt anıdır belki de.

*andre maçanga, en samimi isme sahip futbolcudur bence.

*delgado tam bi teletabi ismidir aslında. tinky-winky, dipsy, delgado, poo.

*fenerbahçeli colin kazım bizim milli takımda oynamaya başladığından beri adının kazım kazım olarak değişmesi acayip biçimde kafamı kurcalayan, yanıtı hala bulunamamış en gereksiz problemler arasında ilk sıralarda.

*bu arada ne zaman laf arasında “en gereksiz” geçse, aklıma hep engerek yılanları gelir.

*hadi colin kazım, kazım kazım oldu da..ya bu adamın adı colin yusuf olsaydı?

*dünyanın en kral insanları güneş gözlüklü şoför amcalardır.ama güneş gözlüklü her şoför değil, şoför amcalar.en kralı onlardır.hatta belediye otobüslerinin güneş gözlüklü şoför amcaları bambaşkadır.ununu elemiş, eleğini asmış bi edaları vardır.şunun önüne geçeyim, buna yol vermeyeyim, ötekine makas atayım dertleri yoktur.sakin tavırlarıyla her zaman güven verirler.kentkartında kontör kalmamışsa – bu arada kontöre kontür diyenler bence tırttır- kendi kartıyla geçmeni sağlarlar.sonra da “hele bi de bakalım evlat okur musun sen?” diye muhabbete giriverirler.durakta bekleyen kimse kalmasın diye otobüs içinde arkaya doğru sıkışmaları bi maestro edasıyla yönetirler.ama diğerleri gibi insanları mağdur ederek sıkıştırmazlar, bi şekilde herkesi rahat ettircek bi yol bulurlar.trafik kurallarına uyma, uymayanları uyarma konusunda taviz vermezler.sağa dönüşte yayaya yol vermede üstlerine kimse yoktur.

*nedenini bilmediğim bi şekilde ne zaman “sağa dönüşte yayaya yol ver” tabelası görsem aklıma biz küçükken söylenen “yayaya şaşaşa gaassaray gaassaray çok yaşa” tezahüratı gelir.

*yüzüklerin efendisinin arweni, tanıdığım bildiğim en namuslu hatundur.ar vendir o, ar damarıdır.

*bi zamanlar azalarak biten ama son zamanlarda tekrar türeyen bi lades tutuşma olayı var bilen bilir.kısa bi özet geçmek gerekirse;önce tavuğun lades kemiğini lades tutuşan iki kişi birer ucundan tutarak kırıyo, sonra da birbirlerine elden bişe verirken “aklımda” diyolar.eğer ki biri diğerinden bi şey alırken aklımda demeyi unutursa ve öteki de o anda “laaadeeeeessssé!!” diye tıslarsa olay sonuçlanıo ve kazanan nesine lades tutuşulduysa onu elde ediyo.bi tavuktan yola çıkarsak gerçekten astronomik bi alakasızlık mevcut orası ayrı da, bazı insanlar bu lades tutuşma işini acayip derecede ciddiye alıyolar.valla.öyle böyle değil hem de.o kemik kırıldıktan sonra o insanların yaşama amaçları lades oluyo.hani ölcek olsa ve lades tutuştuğu insan ona ilaç falan verse almadan önce aklımda demeyi düşünür.o derece kafaya takıyo.bunla da yetinmeyip sürekli sinsi sinsi planlar kuranları da var.bi şekilde karşısındakine unutturarak ladesi kazanmak için her şeyini seferber edenler.işte böyle insanlardan çok korkuyorum.

*her üniversite öğrencisi hayatta kalacak kadar gitar çalmayı bilmelidir.